Praznici svetlosti

18/07/2020by web1
https://astrosymbolica.net/wp-content/uploads/2020/07/praznici-svetlosti-cover.jpg

Kada govorimo o prirodnom horoskopu opisujemo krug koji naša planeta Zemlja obiđe oko Sunca, a koji vremenski iznosi godinu dana. Horoskop, kao što mu i poreklo naziva znači, pokazuje vreme i raspored energija u vremenu i prostoru. U jednoj godini naša planeta zauzima različite položaje u odnosu na Sunce. Gledano sa jedne tačke na Zemlji, nama se čini da se Sunce kreće i da je u jednom delu godine niže na nebu, a u drugom delu godine ga vidimo na višoj putanji po nebu. Ono što primećujemo posmatrajući različite položaje Sunca u odnosu na tačku sa koje posmatramo, jeste da se sa menjanjem položaja Sunca menja i temperatura u našem okruženju. Na taj način smo ustanovili promene godišnjih doba i sastavili sistem Tropskog horoskopa.

Smene godišnjih doba dele tropski horoskop na četiri jednaka dela i predstavljaju osnovne stanice Sunca u tekućoj godini. Prva stanica Sunca je prolećna ravnodnevica kojom i počinje prirodna godina. Tog dana Sunce izlazi tačno na istoku, a zalazi na zapadu. Dan i noć su jednake dužine. Sunčevi zraci padaju pod pravim uglom na Zemljin ekvator. Druga stanica Sunca je kada Sunce gleda pravo u severni povratnik, što je najviša paralela do koje Sunce dolazi i kada se nalazi u najvišoj tački na nebu severne Zemljine polulopte. Taj dan se zove letnja dugodnevnica. Tada je dan najduži u godini, a noć najkraca. Počinje leto. Treća stanica Sunca je jesenja ravnodnevica, kada su dan i noć opet jednake dužine i kada počinje jesen. Četvrta stanica Sunca je kada se Sunce nalazi ispod ekvatora u najnižoj tacki i njegovi zraci padaju pod pravim uglom na zimski povratnik i tada počinje godišnje doba zima. Noć je najduža u godini, a dan najkraći. Taj dan nazivamo zimskom kratkodnevicom. U prirodnom horoskopu, četiri godišnja doba započinju sa četriri kardinalna znaka: Ovnom, Rakom, Vagom i Jarcem. U astrologiji mi koristimo jezik simbola. Poznato je da jedan simbol u sebi objedinjuje razna srodna značenja. Kardinalni znaci simbolizuju nešto što upravo započinje. To što je započelo ima svoj rast i u jednom trenutku dostiže svoj vrhunac. Taj vrhunac je simbolizovan da četriri fiksna znaka, a to su Bik, Lav, Škorpion i Vodolija. Ovi znaci simbolično predstavljauu četiri godišnja doba na svom vrhuncu. Kada nešto dostigne svoj vrhunac, onda je prirodno da energija počinje da opada i da se jedan ciklus završava da bi odmah potom započeo novi. Opadanje je opisano simbolikom četiri promenljiva znaka a to su: Blizanci, Devica, Strelac i Ribe. To je upravo ono što su naši preci opazili da se ponavlja u pravilnim razmacima iz godine u godinu. Sunce su smatrali izvorom života, čak su mu davali epitet božanstva i slavili su dane kada je Sunce zauzimalo određene stanice u toku jedne godine.

Smene godišnjih doba dele tropski horoskop na četiri jednaka dela i predstavljaju osnovne stanice Sunca u tekućoj godini. Prva stanica Sunca je prolećna ravnodnevica kojom i počinje prirodna godina. Tog dana Sunce izlazi tačno na istoku, a zalazi na zapadu. Dan i noć su jednake dužine. Sunčevi zraci padaju pod pravim uglom na Zemljin ekvator. Druga stanica Sunca je kada Sunce gleda pravo u severni povratnik, što je najviša paralela do koje Sunce dolazi i kada se nalazi u najvišoj tački na nebu severne Zemljine polulopte. Taj dan se zove letnja dugodnevnica. Tada je dan najduži u godini, a noć najkraca. Počinje leto. Treća stanica Sunca je jesenja ravnodnevica, kada su dan i noć opet jednake dužine i kada počinje jesen. Četvrta stanica Sunca je kada se Sunce nalazi ispod ekvatora u najnižoj tacki i njegovi zraci padaju pod pravim uglom na zimski povratnik i tada počinje godišnje doba zima. Noć je najduža u godini, a dan najkraći. Taj dan nazivamo zimskom kratkodnevicom. U prirodnom horoskopu, četiri godišnja doba započinju sa četriri kardinalna znaka: Ovnom, Rakom, Vagom i Jarcem. U astrologiji mi koristimo jezik simbola. Poznato je da jedan simbol u sebi objedinjuje razna srodna značenja. Kardinalni znaci simbolizuju nešto što upravo započinje. To što je započelo ima svoj rast i u jednom trenutku dostiže svoj vrhunac. Taj vrhunac je simbolizovan da četriri fiksna znaka, a to su Bik, Lav, Škorpion i Vodolija. Ovi znaci simbolično predstavljauu četiri godišnja doba na svom vrhuncu. Kada nešto dostigne svoj vrhunac, onda je prirodno da energija počinje da opada i da se jedan ciklus završava da bi odmah potom započeo novi. Opadanje je opisano simbolikom četiri promenljiva znaka a to su: Blizanci, Devica, Strelac i Ribe. To je upravo ono što su naši preci opazili da se ponavlja u pravilnim razmacima iz godine u godinu. Sunce su smatrali izvorom života, čak su mu davali epitet božanstva i slavili su dane kada je Sunce zauzimalo određene stanice u toku jedne godine.

Govoreći astrološkim jezikom simbola, četiri velike stanice Sunca možemo uporediti i povezati sa dnevnim i mesečnim dešavanjima. Tokom jednog dana, mi imamo izlazak Sunca, što predstavlja početak obdanice. Sunce se uspinje i stiže na najvišu tačku na nebu, što predstavlja vrhunac obdanice. Nakon toga, Sunce počinje da opada i zalazi, pa započinje noć. Sasvim jasna simbolika početka, vrhunca i kraja. Ista je i simbolika noći. Kad Sunce zađe, počinje noć. Kada je Sunce na najnižoj tački ispod horizonta imamo vrhunac noći i onda noć opada i nestaje novim izlaskom Sunca kada počinje nova obdanica.

Kada posmatramo period od mesec dana, poslužićemo se Mesečevim menama. Kada se Sunce i Mesec nađu u konjunkciji, to je trenutak kada se Sunce, Mesec i Zemlja poravnaju u istoj liniji i kada je Mesec između Zemlje i Sunca. To tumačimo kao početak Mesečevog ciklusa i to je period kada je najbolje započeti nešto novo. Mesec je tada moguće videti sledećih večeri po zalasku Sunca na zapadnom delu neba, kao tanki srp na nebu. U sledećih sedam dana Mesec postepeno dolazi u položaj u kojem ga u odnosu na Sunce vidimo pod pravim uglom i tada vidimo osvetljenu desnu polovinu, jer je tom stranom okrenut prema Suncu i to je tzv. prva četvrt. Posle toga, njegova se osvetljena strana povećava svakim danom dok se ne nađe na suprotnoj strani Sunca, 14.5 dana od mladog Meseca. Tada je potpuno osvetljena strana prema nama i tu pojavu nazivamo puni Mesec. Tada mesec izlazi u trenutku kada Sunce zalazi, možemo ga videti celu noć, i potom zalazi pri izlasku Sunca. Zatim se osvetljena strana postupno smanjuje i pri tome se Mesec i dalje pomera prema istoku, tako da ga vidimo svaki dan da izlazi posle zalaka Sunca sve kasnije i kasnije. Kad se smanji tačno na polovinu onda je to faza koju nazivamo poslednja četvrt. Tada Mesec izlazi u ponoć, i vidimo ga do izlaska Sunca, kada je visoko na nebu jer obrazuje prav ugao sa Suncem. Mesec se potom ponovno prividno približava Suncu, sve je manje vidljiv, gubi se u odsjaju Sunca i nakon 29,5 dana se ponovo vraća u položaj gde započinje novi ciklus faza kao mladi Mesec. I ovde vidimo simboliku početka – mlad mesec, vrhunca – pun Mesec i kraja – poslednja mesečeva četvrt. Upravljajući se po ovoj simbolici, četiri velike stanice Sunca možemo uporediti sa mladim Mesecom, a četiri male stanice Sunca možemo uporediti sa punim Mesecom.